INFINITO / PAOLO E FRANCESCA (2023) Schilderij door Costantino Di Renzo
Meer info
- Verpakking (Doos of kartonnen verpakking) Alle kunstwerken worden verzonden met een premium carrier, zorgvuldig beschermd en verzekerd.
- Tracking Opvolging van de levering tot aan de bezorging bij de koper. Er wordt een tracking nummer verstrekt zodat u het pakket in real-time kunt volgen.
- Vertraging De meeste pakketten worden wereldwijd binnen 1 tot 3 weken geleverd (Schatting)
- Douane niet inbegrepen De prijs is exclusief douanekosten. De meeste landen hebben geen invoerbelasting voor originele kunstwerken, maar het kan zijn dat u de verlaagde btw moet betalen. Douanekosten (indien van toepassing) worden bij aankomst berekend door het douanekantoor en worden apart in rekening gebracht door de vervoerder.
Meer info
- Volgbaar online certificaat van echtheid Echtheidscertificaten kunnen op elk moment online worden geverifieerd door de code van het kunstwerk te scannen.
- Certificering van de Kunstenaarswaarde De experts bestuderen het werk en de carrière van een kunstenaar om een onafhankelijke en vetrouwbare gemiddelde waarde vast te stellen. De gemiddelde waarde stelt de kunstenaar in staat zich voor een bepaalde periode in een prijsklasse te plaatsen. Ook kan aan de deskundige gevraagd worden om een precieze schatting te geven voor een specifiek werk.
Meer info
100% veilig betalen met SSL-certificaat + 3D Secure.
Meer info
-
Origineel Kunstwerk (One Of A Kind)
Schilderij,
Olie
op Canvas
- Dimensies Hoogte 39,4in, Breedte 39,4in
- Staat van kunstwerk Het kunstwerk is in perfecte staat
- Framing Dit kunstwerk is niet ingelijst
- Categorieën Schilderijen onder US$ 20.000 Figuratieve Liefde
Costantino Di Renzo is een hedendaagse Italiaanse kunstenaar. Hij begon zijn artistieke reis in 1965 toen hij zich inschreef aan de Academie voor Schone Kunsten in Rome. In het begin van zijn carrière verdiepte hij zich in een ingewikkelde verkenning van kunst uit het verleden, waarbij hij zich vooral liet inspireren door de Nederlandse schilder Vermeer. Dit markeerde het begin van een conceptuele analyse van beelden in zijn werk. In 1974 sloot hij zich aan bij de hyperrealistische beweging en zijn werken maakten hun debuut in de Margutta-galerij in Pescara (1976) en de Il Modulo-galerij in Salerno (1977). In een poging zijn hyperrealistische techniek te verfijnen, waagde hij zich in 1978 naar de Verenigde Staten, waar hij zijn vaardigheden aanscherpte onder leiding van artiesten als Richard Estes, Don Eddy en Chuk Close. Deze periode markeerde ook zijn interactie met de Borghi-galerie in New York, waar hij in 1979 een tentoonstelling hield met de titel "New York, sfinx van cement, aluminium en spiegels".
Kritische kritieken volgden toen prominente kunstcritici, waaronder Duilio Morosini, Marcello Venturoli en Giuseppe Marchiori, de diepte van zijn schilderkunst erkenden. In 1975 en 1979 nam hij deel aan de XXIX en XXXIII "FP Michelti-prijs".
In 1980 schakelde Costantino zijn artistieke talenten over op beeldhouwkunst en onthulde zijn creaties in 1982 in de Cesare Manzo-galerij in Pescara en de Centro sei-galerij in Bari. Zijn sculpturen, gesluierde figuren vervaardigd uit glasvezel, transformeerden tentoonstellingsruimtes tot meeslepende installaties. In hetzelfde jaar presenteerde hij zijn monumentale sculpturen op de Bari International Fair, een uitnodiging die hij verdiende door zijn talent.
Begin jaren tachtig waagde Costantino zich ook aan theatrale scenografie, in samenwerking met verschillende theatergezelschappen. Dit omvatte het werken aan producties als Shakespeare's 'A Midsummer Night's Dream', 'Lazzarina tra i coltelli' van Rosso di San Secondo, 'La Moscheta' van Ruzante en meer. In 1985 keerde hij terug naar de schilderkunst en creëerde een boeiende reeks werken tijdens een verblijf van een jaar in Sydney, Australië, waar hij inspiratie putte uit de natuurlijke schoonheid van het land. Deze werken werden gevolgd door een serie schilderijen gewijd aan de maan, die in 1989 in Rome werd tentoongesteld.
In 1992 markeerde een belangrijke tentoonstelling in Japan zijn internationale erkenning, met 36 werken op groot formaat. Ondanks het succes op de markt verliet Costantino in 1992 doelbewust Rome. Hij vestigde zich op het platteland in de buurt van zijn geboorteplaats en deed een diepgaande studie van Homerische Ulysses. Zijn reeks werken onderzocht het vertrek van Ulysses van zijn eiland, waardoor een unieke symbiose ontstond tussen schilderkunst en literatuur.
In 2002 exposeerde hij werken uit het voorgaande decennium in Miami's "Rolnick House". In 2003 evolueerde zijn schilderstijl, waarbij hij uiteenviel in onregelmatige geometrieën verrijkt met plastic elementen die het verhaal buiten het canvasoppervlak voortzetten. Hij diversifieerde zijn creatieve portfolio verder door in 2005 korte verhalen te schrijven en in 2008 video's te produceren.
Costantino's artistieke evolutie nam in 2009 een nieuwe wending toen hij veertig werken op groot formaat tentoonstelde in Lecce, wat het einde markeerde van zijn mythologische periode. Zijn kunst transformeerde, omarmde hedendaagse thema's en verdiepte zich in de complexiteit van de menselijke psyche. In deze nieuwe fase werden onderwerpen als menselijke zwakheid, waanzin en maatschappelijke zwakheden onderzocht, vaak gepresenteerd met diepgaande ironie. Zijn latere werken werden tentoongesteld in de Unigallery in Milaan onder de tentoonstelling "Pratica-Mente", vergezeld van een video met de titel "Practice-Mind-None." Dit markeerde een belangrijke verschuiving in zijn artistieke traject, waarbij zijn vermogen werd getoond om via zijn kunst verschillende facetten van de menselijke ervaring aan te passen en te verkennen.
-
Nationaliteit:
ITALIË
- Geboortedatum : 1946
- Artistieke domeinen:
- Groepen: Hedendaagse Italiaanse Kunstenaars