Rom av.JC: wanneer skateboarden de Oudheid opnieuw uitvindt

Rome voor Jezus Christus

We ontmoetten Rom av.JC, alias Romain Hurdequint, een hedendaagse Franse kunstenaar wiens werk beeldhouwkunst en schilderkunst combineert rond een krachtig idee: objecten een tweede leven geven en de geschiedenis heruitvinden door middel van skateboarden. Sinds zijn eerste stappen op een skateboard op 14-jarige leeftijd heeft Hurdequint vormen en materialen verkend, variërend van schilderijen en aardewerk tot gerecyclede skateboards, die hij transformeert tot werken geïnspireerd door de Oudheid.

In zijn creaties plaatst Rom av.JC het skateboard centraal in denkbeeldige verhalen waarin gladiatoren, vroege Olympische evenementen en Grieks-Romeinse mythen met elkaar verweven zijn. Elk board, in de vorm van een pot of versierd met eeuwenoude motieven, draagt sporen uit zijn verleden, die doen denken aan antiek keramiek: versleten, gebroken, maar toch doordrenkt van geschiedenis. Door deze fusie van oud en hedendaags nodigt de kunstenaar de kijker uit om na te denken over tijd, herinnering en de schoonheid van alledaagse voorwerpen.

Goedemorgen Rom Av.Jc, wat motiveerde je om kunstwerken te maken en kunstenaar te worden?

Het skateboard is echt de katalysator voor dit alles. Het moment dat ik op 15-jarige leeftijd voor het eerst een skateshop binnenstapte, naar de muur keek en zag dat die bedekt was met skateboards met zulke originele, provocerende en gedetailleerde graphics, was een keerpunt in mijn relatie met kunst. Creativiteit rond skateboarden, zowel in de praktijk als als medium voor het creëren van objecten, kunstwerken of illustraties, heeft me sindsdien geobsedeerd.

Daarom wilde ik in 2011 deze passie delen door thedailyboard.co te lanceren, een blog gewijd aan skateboardkunst. Telkens wanneer een serie skateboards, een werkstuk gemaakt van meerdere boards, of zelfs een originele skateboardstoel mijn aandacht trok, voelde ik de drang om die te delen. Na zeven jaar online wilde ik verder kijken dan de digitale wereld en een bloemlezing van 320 pagina's maken met de skateboardkunstwerken die ik het meest boeiend vond. Zo ontstond mijn eerste boek, "Skate Art: From the Object to the Artwork". Daarna kreeg ik de kans om skateboardtentoonstellingen te organiseren, en in 2021 had ik een doorbraak.

Na tien jaar creatieve skateboards bewonderd te hebben, wilde ik zelf ook iets bijdragen. Ik verzamelde kapotte skateboards voor mijn kunstenaarsvriend Spotwaste, maar hij vertelde me dat sommige niet bruikbaar voor hem zouden zijn. Dus had ik zo'n honderd kapotte skateboards tot mijn beschikking. Tijdens mijn onderzoek naar de Oudheid stuitte ik op Grieks-Romeins keramiek en trok ik een parallel tussen het breken van een skateboard en dat van keramiek. Zo ontstond mijn verlangen om de kunstenaar Rom av.JC te worden. Een combinatie van Rom, het verkleinwoord van mijn voornaam Romain, en av.JC, voor vóór Christus, om de periode in de Oudheid te situeren. Het avontuur begon met twee planken, geschuurd en in amforavormen gesneden, en beetje bij beetje namen de vazen verschillende vormen aan, werden ze steeds groter en kregen ze zelfs volume, om uiteindelijk ware levensgrote sculpturen te worden.

Cadere 3D Kantaros (2024), Rom Av.Jc, Sculptuur - Acryl, 43x36 cm

Wat is je artistieke achtergrond, welke technieken en onderwerpen heb je tot nu toe uitgeprobeerd?

Als tiener volgde ik een paar tekenlessen en deed ik een jaar pottenbakken, maar mijn artistieke reis was grotendeels autodidact. Ik leerde acrylschilderen in de praktijk en door contact met andere kunstenaars, zoals mijn vriend Yandy Graffer. Ik verfijnde mijn stijl en techniek door te oefenen. Experimenteren met spuitverf, stiften en penselen hielp me de beste manier van werken te vinden.

Wat houtbewerking betreft, is het vrijwel hetzelfde. Door projecten voor mijn huis te maken, heb ik geleerd om effectief met een schuurmachine en een cirkelzaag te werken. Geleidelijk aan kon ik mijn proces verfijnen om de gewenste vormen te creëren en de skateboardgraphics glad te schuren, zodat de verf goed hecht en niet doorloopt. Ik heb ook gemerkt dat ik door de jaren heen betere apparatuur te hebben aangeschaft, nauwkeuriger kan werken en mijn vaardigheden verder kan ontwikkelen. Zo heb ik onlangs een decoupeerzaag gekocht, waarmee ik rondere vormen kan maken. Die heb ik gebruikt om mijn nieuwste serie gladiatorhelmen te maken.

Ik hou van experimenteren en ik vind het belangrijk om alleen gerecyclede materialen te gebruiken. Skateboards zijn mijn uitgangspunt, maar mijn werk is ook geëvolueerd naar hergebruikte verkeersborden, gerecycled papiercanvas (dat ik zelf maak) en binnenkort ook duigen van vaten. Naast de ecologische en economische voordelen van het niet kopen van kant-en-klaar canvas, vind ik het heerlijk om te beginnen met een materiaal dat al een geschiedenis heeft, met zijn imperfecties en gebreken.

Houtgraveren met een Dremel is een van mijn laatste experimenten, samen met epoxyhars. Ik kijk ernaar uit om de mozaïektechniek te ontdekken.

Wat zijn de 3 aspecten die jou onderscheiden van andere kunstenaars en jouw werk uniek maken?

Mijn passie voor skateboarden – hulde brengen aan en trouw blijven aan de skatecultuur – zijn twee essentiële dingen voor mij. Het is wat me hier heeft gebracht en wat me nog steeds drijft (ik heb onlangs mijn 21e verjaardag gevierd op een skateboard).

De archeologische kant – Het verkennen van de creaties uit de Griekse, Romeinse en Gallische oudheid. Wat er allemaal werd gemaakt op het gebied van keramiek, mozaïeken en zelfs objecten.

Hergebruik – Vind altijd een nieuwe manier om afval te hergebruiken en te transformeren, of het nu voor het kunstwerk is of om het te maken. In plaats van keukenpapier hergebruik ik bijvoorbeeld kleurvaste doekjes na het wassen om mijn kwasten af te vegen, of stukken skateboard als verfpalet.

Waar haal je je inspiratie vandaan?

Mijn inspiratie komt uit drie dingen. Ten eerste uit mijn lectuur en observaties in musea of online over de oudheid. Dit omvat hoe men dingen deed, maar ook de evolutie van grafische stijlen en vormen. De nieuwste keramiek in de zogenaamde "Kertsj"-stijl, met het gebruik van witte accenten die het kleurenpalet van zwart en bruin/rood verrijken, inspireert me in het bijzonder bij het creëren van mijn nieuwste werken.

Verder zou ik zeggen dat het kijken naar het werk van kunstenaars die absoluut niets met mij te maken hebben, me enorm beïnvloedt. Om er maar een paar te noemen: het werk van Roberto Rodriguez Redondo, Felipe Pantone, Christina Allan en Geoffrey Bouillot.

Het laatste element is natuurlijk de observatie van het dagelijks leven en de natuur. Soms is het observeren van een standbeeld, een brug of een dier het uitgangspunt voor een nieuw werk. Zo teken ik binnenkort een Romein op een kip, als eerbetoon aan de streek waar ik woon, bekend om de kwaliteit van het gevogelte: de Bresse-kip.

Vinum messis (2025), Rome BC, Acryl op hout, 110x110 cm

Wat is je artistieke aanpak? Welke visioenen, sensaties of gevoelens wil je bij de kijker oproepen?

Mijn werk heeft een sentimentele en soms provocerende kant. Het idee is om alle schoonheid en romantiek van de antieke werken te combineren met een humoristisch aspect, een eerbetoon aan de skatecultuur of, meer recent, aan de wijncultuur, die specifiek is voor mijn Bourgondische roots.

Door namaak antieke relikwieën te creëren, of het nu gaat om namaakkeramiek, mozaïeken of andere objecten, is het doel om trouw te blijven aan de originele vormen en illustraties, zodat het lijkt alsof ze echt bestaan hebben. Mijn tentoonstelling "Ceram'skate", die in 2022 werd gepresenteerd in het Musée Départemental de la Céramique in Lezoux, is daar een perfect voorbeeld van. Een aantal bezoekers kwam aan het einde van hun bezoek even langs bij de receptie van het museum om te vragen of het waar was dat skateboards al in de Romeinse tijd bestonden. Deze verwarring is voor mij echt het toppunt. Het stelde bezoekers in staat zich af te vragen of zoiets simpels als een skateboard (hout, metalen assen en een wiel) al sinds de oudheid bestond.

6. Wat is je creatieve proces voor je werk? Spontaan of met een lange voorbereiding?

Mijn proces begint met een verlangen: het leven van een echte of fictieve skateboardgod illustreren, een scène uit hun leven (echt of verzonnen), of soms gewoon een verlangen naar een bepaalde vorm. Het kan zijn dat ik een levensgrote amfoor wil maken of de activistische skateboardgod Thrashus in de schijnwerpers wil zetten. Vervolgens volgt de onderzoeksfase om mijn ontwerp te ontwikkelen. Dit houdt in dat ik boeken over Grieks-Romeinse kunst doorblader of op zoek ga naar afbeeldingen van oude creaties uit die tijd. Zodra ik de vorm en de basisillustratie heb gevonden, ga ik naar de garage. De eerste stap is het selecteren van de skateboards en ze zo te rangschikken dat ze de algehele vorm van de pot schetsen. De volgende stap is het zagen van de planken voordat ik ze één voor één schuur met twee verschillende korrelgroottes. Daarna komen de latten van gerecyclede pallets die ik met schroeven monteer. De laatste stap, in de context van een muurschildering, is het toevoegen van een of meer haken om ze op te hangen.

Daarna terug naar de werkplaats om het tekenwerk aan te pakken. Zodra alle contouren klaar zijn en de friezen geschetst, schilder ik de illustratie met acrylverf, waarna ik het geheel afwerk met lak.

Gebruikt u een bepaalde werktechniek? Zo ja, kunt u die uitleggen?

Ik denk niet dat ik een specifieke werktechniek heb. Het is meer dat ik een houtbewerkingsstijl heb die lijkt op die van een meubelmaker, gecombineerd met het werk van een kunstschilder, en dat maakt het naar mijn mening bijzonder.

Zijn er innovatieve aspecten aan je werk? Kun je ons vertellen welke dat zijn?

Mijn werk is vooral innovatief in de aanpak van hergebruik van skateboards. Ik ben niet de eerste, maar het is iets wat nog niet veel is gedaan. Sommige kunstenaars gebruiken één of twee boards en beschilderen die, maar weinigen boetseren ze om ze een nieuwe vorm te geven én beschilderen ze. Bovendien is mijn aanpak van recycling en hergebruik behoorlijk innovatief. Steeds meer kunstenaars zijn zich hiervan bewust, maar ik probeer het zo ver mogelijk te brengen door systematisch hergebruikt hout, vaak tweedehands schroeven of andere gerecyclede materialen in mijn werkproces te gebruiken. Het idee is om nog verder te gaan, misschien zelfs om mijn eigen verf te maken.

Heb je een format of medium waar je je het prettigst bij voelt? Zo ja, waarom?

Het skateboard is natuurlijk het oppervlak waar ik me het prettigst bij voel. Ik oefen al vier jaar dagelijks en het geeft me nog steeds veel plezier. Ik speel graag met kleuren (het multiplex van skateboards kan ruw zijn of in verschillende kleuren geverfd). Wat de maat betreft, de grootste maat waar ik me het prettigst bij voel, is de grootste! Die inspireert me het meest en geeft me de meeste vrijheid.

Waar maak je je werk? Thuis, in een gedeelde studio of in je eigen studio? En hoe organiseer je je creatieve werk in die ruimte?

In 2022 vertrokken mijn partner en ik uit Lyon om ons in Chalon-sur-Saône te vestigen. Het idee was om een eigen huis te kopen en er een werkplaats in te vestigen, zodat we geen aparte ruimte meer hoefden te huren. We kochten vervolgens een voormalige werkplaats, verdeeld in verschillende units. Deze lege ruimte was perfect om zowel onze woonruimte als onze werkplaats te creëren. Hij was zelfs naast de garage geplaatst, zodat we onze houtbewerkingsspullen gemakkelijk konden uitladen en ze vervolgens direct naar de werkplaats konden brengen om te schilderen.

Vereist uw werk dat u reist om nieuwe verzamelaars te ontmoeten, voor beurzen of tentoonstellingen? Zo ja, wat levert het u op?

Ja, ik reis er vaak naartoe, tegenwoordig vooral in Frankrijk, maar binnenkort ook in Italië. Ik reis vooral voor tentoonstellingen, in Gallo-Romeinse musea, culturele centra of galerieën, en dat is erg verrijkend. Afhankelijk van de locatie reageert het publiek niet hetzelfde, en het is altijd een goede reden om de musea waarmee we samenwerken, of andere musea voor beeldende kunst of Gallo-Romeinse musea, te bezoeken.

Hoe ziet u de evolutie van uw werk en uw carrière als kunstenaar in de toekomst?

Ik wil mijn werk blijven uitbreiden naar het volledige spectrum van oude kunst. Momenteel richt ik me op beschilderde vazen, mozaïeken en, meer recent, oude gravures. Ik wil dit verder onderzoeken en me ook meer richten op beschilderde objecten en muren. Mijn werk is niet langer gecentreerd rond zwart, maar begint te evolueren naar wit, en zelfs kleur voor mijn werk met gravures. Ik zou mijn carrière ook graag internationaal willen uitbreiden. Ik heb veel verzamelaars in de Verenigde Staten, maar ik heb daar nog geen galerieën of solotentoonstellingen gehad. Ik denk dat het interessant en relevant zou kunnen zijn om naar het land te gaan dat het magische medium skateboarden heeft gecreëerd.

Dea Athena (2024), Rome BC, Acryl op hout, 80x20 cm

Wat is het thema, de stijl of de techniek van uw laatste artistieke productie?

Mijn nieuwste tentoonstelling, getiteld "Cabillonum", de Romeinse naam voor Chalon-sur-Saône, mijn geboorteplaats en huidige woonplaats, onderzoekt de verborgen lagen van deze regio, maar verbeeldt ze ook. Het is een eerbetoon aan de rijke wijntraditie van de Côte Châlonnaise, aan de vindingrijkheid van de ambachtslieden, aan de verhalen die we verzinnen om onze oorsprong beter te begrijpen, en ten slotte aan deze stad, waarvan verleden en heden in voortdurende dialoog staan. Wat stijl betreft, zijn mijn creaties sinds begin 2025 geïnspireerd op de trends van de oude "Kertsj"-stijl, met witte accenten die het kleurenpalet van zwart en rood (in mijn geval ruw hout) verrijken.

Kunt u ons vertellen over uw belangrijkste tentoonstellingservaring?

Mijn eerste museumtentoonstelling, in het Musée Départemental de la Céramique in Lezoux, was de meest memorabele. Naast de hulp van het technische team bij de installatie, konden we een tentoonstelling creëren met een echt museale sfeer. De etiketten waren goed ontworpen en gedrukt, het voorwoord was voorzien van plakletters en dankzij de glazen zuilen konden we de sculpturen als ware relikwieën tentoonstellen. De tentoonstelling was een doorslaand succes en opende voor mij de deur om ook in andere Gallo-Romeinse musea en musea voor Schone Kunsten te exposeren.

Als je een beroemd kunstwerk had kunnen maken, welk kunstwerk zou je dan kiezen? En waarom?

Ik zou zeggen "De Tuin der Lusten" van Jheronimus Bosch. Dit drieluik is absoluut fascinerend, of het nu gaat om de kleuren, de grafische stijl of de kwaliteit van de details; even verrassend als schokkend, vind ik het een werkelijk ongelooflijk werk. En wanneer je het in zijn historische context plaatst, is het zelfs opmerkelijk innovatief.

Tot slot, als je een beroemde kunstenaar (dood of levend) voor het diner zou kunnen uitnodigen, wie zou dat dan zijn? Hoe zou je hen aanraden de avond door te brengen?

Ik zou de beroemde Japanse kunstenaar Katsushika Hokusai uitnodigen. Zijn hele oeuvre is ongelooflijk, zowel zijn prenten als zijn schilderijen.
Ik zou een eenvoudig, kwalitatief hoogstaand diner voorstellen in een rustige en intieme setting, zodat we gemakkelijk kunnen praten.

Ontdek zijn werken