Portrait (n°28) (2023) Schilderij door David Stany Garnier

David Stany Garnier, een hedendaagse Franse kunstenaar, begon zijn artistieke reis door tijdens zijn tienerjaren lid te worden van een schildersatelier. Hierna volgde hij een voorbereidende cursus aan de Ateliers de Sèvres in Parijs en vervolgde later zijn studie aan de Beaux-Arts d'Angers. Vanaf het derde jaar specialiseerde hij zich in de optie visuele communicatie en verkende hij verschillende media zoals video, computergraphics, fotografie, lithografie en zeefdruk.

Beïnvloed door diverse bronnen, waaronder reclame, Japanse beeldende kunst en film, ontwikkelde Garnier een unieke benadering van zijn kunst. In tegenstelling tot digitale media hecht hij veel belang aan de materialiteit van zijn werken. Hij waardeert de textuurelementen die door verflagen worden gecreëerd, waarbij hij ongelukken en extra diktes omarmt die op onderscheidende manieren licht opvangen.

De kunstwerken van Garnier lijken vaak op palimpsests, waarbij overblijfselen van eerdere pogingen bijdragen aan de dikte en rijkdom van een nieuw beeld. Het gebruik van acryl, bekend om hun snelle droging, stelt hem in staat snel te werken en de directheid van zijn creatieve impulsen vast te leggen. Het proces lijkt op snel schetsen, waarbij een enkele streek de essentie van de beoogde weergave kan samenvatten.

Een opmerkelijk verschil met digitale kunst is het onomkeerbare karakter van schilderen, zonder de luxe van de opdracht Ctrl + Z. Garnier navigeert door de complexiteit van besluitvorming in zijn creatieve proces, waarbij hij worstelt met de vraag of hij een streek moet verbeteren, uitwissen of onaangeroerd laten. De opeenstapeling van beroertes en vlekken, hoewel onvoorspelbaar, leidt vaak tot onverwachte uitgangspunten en nieuwe benaderingen van het aanvankelijk beoogde onderwerp.